Een openbare verhuurder is bij de toewijzing van een gemeentelijke of sociale woning in beginsel gebonden door objectieve toewijzingsregels. Die regels moeten favoritisme, willekeur en cliëntelisme vermijden. Toch betekent dit niet dat de overheid in alle omstandigheden verplicht is om een huurovereenkomst te sluiten zodra een kandidaat formeel in aanmerking komt.

In uitzonderlijke omstandigheden kan de persoon van de kandidaat zelf een relevante factor zijn. Wanneer het sluiten van de huurovereenkomst zou leiden tot een kennelijk onredelijke situatie, mag de openbare verhuurder weigeren om het huurcontract te ondertekenen. Dat kan bijvoorbeeld het geval zijn wanneer de kandidaat ernstig betrokken blijkt bij feiten die de veiligheid, het vertrouwen van andere bewoners, het openbaar belang of het imago van de gemeente zwaar kunnen aantasten.

De rechter erkent in de hierna weergegeven casus een beperkte discretionaire beoordelingsruimte van de gemeente. De rechter treedt niet in de plaats van het bestuur, maar controleert of de beslissing redelijk, uitzonderlijk en voldoende gemotiveerd is. De onschuldpresumptie verhindert niet dat een overheid redelijke beschermingsmaatregelen neemt wanneer zij zelf slachtoffer is van de betrokken feiten en wanneer de feiten een uitzonderlijke ernst vertonen.