Voor opzettelijke slagen en verwondingen is niet vereist dat de dader het concrete letsel precies heeft gewild. Het opzet kan ook aanwezig zijn wanneer hij bewust een handeling stelt waarvan hij weet dat zij de fysieke integriteit van een ander in gevaar brengt, en hij de mogelijke gevolgen daarvan aanvaardt.

Het onderscheid met loutere onachtzaamheid blijft belangrijk. Onachtzaamheid volstaat niet. Er moet blijken dat de dader met kennis van zaken heeft gehandeld en dat hij het mogelijke letsel op de koop toe heeft genomen. De rechter mag het opzet dus afleiden uit de concrete omstandigheden, zoals de aard van de handeling, de gebruikte middelen, de positie van het slachtoffer en de voorzienbaarheid van het gevolg.

Wanneer iemand bijvoorbeeld met een zwaar voertuig bewust in de richting rijdt van een plaats waar hij weet dat een persoon zich bevindt, kan de rechter oordelen dat hij niet alleen gevaar heeft veroorzaakt, maar ook bewust de mogelijke aantasting van de fysieke integriteit heeft aanvaard. Dat de dader beweert dat hij het slachtoffer enkel wilde doen schrikken, sluit het opzet niet noodzakelijk uit.

Hetzelfde geldt voor de vernieling van een afsluiting. Ook daar kan het vereiste opzet worden afgeleid uit het bewust stellen van een handeling waarvan de beschadiging of vernieling een normaal te verwachten gevolg is. Wie bewust tegen een haag of afsluiting rijdt, kan niet zonder meer aanvoeren dat hij de schade niet echt heeft gewild, wanneer die schade voorzienbaar was en aanvaard werd.

De kern is dus dat opzet niet alleen bestaat wanneer de dader het schadelijke gevolg rechtstreeks beoogt. Ook het bewust aanvaarden van een voorzienbaar gevolg dat zich binnen het normale verloop van de gebeurtenissen kan voordoen, kan volstaan. Loutere onvoorzichtigheid is onvoldoende, maar bewuste gevaarzetting kan strafrechtelijk als opzettelijk handelen worden beoordeeld.