Onrechtmatige voertuigzoeking en bewijsuitsluiting

Een voertuigzoeking mag niet steunen op een louter subjectief vermoeden. De politie moet beschikken over concrete en objectieve aanwijzingen dat het voertuig wordt gebruikt of kan worden gebruikt voor een wettelijk omschreven doel, zoals het plegen van een misdrijf of het vervoeren van bewijsmateriaal.

Zenuwachtig gedrag, een gespannen houding of opvallende aandacht voor een politiewagen volstaan op zichzelf niet. De wettigheid van de zoeking moet worden beoordeeld op basis van de gegevens die vóór de zoeking bekend waren. Dat nadien drugs, geld of andere belastende elementen worden aangetroffen, kan de oorspronkelijke onregelmatigheid niet herstellen.

Wanneer een voertuigzoeking onrechtmatig is, rijst de vraag of het verkregen bewijs nog mag worden gebruikt. Onregelmatig bewijs wordt niet automatisch uitgesloten, maar de rechter moet nagaan of het gebruik ervan verenigbaar blijft met het recht op een eerlijk proces.

Als de volledige bewijsvergaring voortvloeit uit een willekeurige of onvoldoende gemotiveerde zoeking, kan bewijsuitsluiting noodzakelijk zijn. Blijft er daarna geen zelfstandig regelmatig bewijs over, dan volgt vrijspraak.

Deze rechtspraak onderstreept het belang van een concrete motivering van voertuigzoekingen. Voor de verdediging loont het om steeds na te gaan of de eerste onderzoeksdaad wettig was, want een fout aan het begin kan het volledige bewijsdossier aantasten.