In dossiers over beroepsaansprakelijkheid speelt expertise vaak een centrale rol. Dat geldt in het bijzonder wanneer technische vragen voorliggen waarop de rechter niet zelf kan antwoorden zonder gespecialiseerde toelichting. De rechter blijft weliswaar vrij in de waardering van het bewijs, maar hij zal zich in dergelijke zaken vaak steunen op deskundige bevindingen om te bepalen wat in de betrokken beroepsgroep als zorgvuldig handelen geldt.

Niet elke expertise heeft daarbij hetzelfde gewicht. Wanneer partijdeskundigen lijnrecht tegenover elkaar staan, ontstaat behoefte aan een beoordeling met grotere objectieve draagkracht. Een verslag van een onafhankelijke deskundige, aangesteld met instemming van beide partijen, kan dan bijzonder overtuigend zijn. Dat betekent niet dat een dergelijk verslag blindelings wordt gevolgd, maar wel dat het doorgaans meer gezag heeft dan een eenzijdig ingewonnen advies.

Ook de inhoudelijke waarde van de expertise blijft van belang. De rechter zal nagaan of de deskundige zich baseert op relevante literatuur, op een voldoende kennis van de materie en op concrete gegevens uit het dossier. Zelfs wanneer een deskundige zelf erkent niet op elk punt specialist te zijn, kan zijn verslag doorslaggevend blijven als het zorgvuldig is opgebouwd en steunt op degelijke bronnen.

Expertise vervangt evenwel nooit de rechterlijke beoordeling. De deskundige verheldert de technische context, maar het is uiteindelijk de rechter die beslist welke feiten bewezen zijn, welk gewicht aan de verschillende verslagen toekomt en of uit die gegevens een fout in juridische zin volgt. De deskundige helpt dus niet alleen om medische of technische risico’s te duiden, maar ook om het gedrag van de beroepsbeoefenaar te plaatsen tegenover de norm van zorgvuldig handelen.