Een onduidelijk beding in een consumentenovereenkomst is niet automatisch onrechtmatig of nietig. De duidelijkheid en begrijpelijkheid van een clausule zijn wel belangrijk, maar vormen slechts één element in de beoordeling. De rechter moet altijd nagaan of het beding werkelijk een kennelijk onevenwicht schept tussen de rechten en plichten van de partijen, ten nadele van de consument.

Daarom moet de rechter niet alleen naar de tekst van één clausule kijken, maar naar het geheel van de overeenkomst en de omstandigheden waarin die werd gesloten. Ook andere bedingen, de aard van de dienst of het product en de informatie die de consument vooraf kreeg, spelen mee. Een gebrek aan transparantie kan dus een belangrijk signaal zijn, maar volstaat op zichzelf niet.

In de praktijk betekent dit dat een onderneming geen belangrijke kosten of beperkingen mag verstoppen in verschillende voorwaarden of tarieflijsten. Voor consumenten is het belangrijk om niet alleen te wijzen op onduidelijke formuleringen, maar ook op de concrete nadelige gevolgen ervan. Doorslaggevend is uiteindelijk niet alleen of een beding moeilijk te begrijpen is, maar vooral of het contract daardoor oneerlijk uitpakt voor de consument.