De vruchtgebruiker en de blote eigenaar kunnen in beginsel elk beschikken over hun eigen zakelijk recht. De vruchtgebruiker kan zijn vruchtgebruik overdragen of bezwaren. De blote eigenaar kan zijn blote eigendom verkopen of bezwaren. Maar geen van beiden kan door zijn beschikking de rechten van de ander aantasten.

De overdracht van vruchtgebruik blijft beperkt door de oorspronkelijke duur en aard van dat vruchtgebruik. De overdracht van blote eigendom laat het bestaande vruchtgebruik onaangetast. Het zakelijk recht van bewoning en het wettelijk vruchtgenot van ouders vormen belangrijke uitzonderingen op de overdraagbaarheid.

De rechtspraak toont bovendien dat beschikkingen over vruchtgebruik en blote eigendom grote gevolgen kunnen hebben voor eerder opgelegde lasten, derdenbedingen en woonrechten. Wie met vruchtgebruik werkt, moet daarom niet alleen de huidige rechten beoordelen, maar ook nagaan welke toekomstige aanspraken door een latere beschikking onmogelijk kunnen worden gemaakt.