De wet consumentenkrediet werd herschreven en opgenomen in het wetboek van economisch recht onder boek VII titel 4 kredietovereenkomsten:

Nopens de betalingen die aan de consument mogen gevraagd worden bij ontbinding of verval van de kredietovereenkomst voorziet art. VII. 106 WER in volgende bepalingen:

  Art. VII.106.[¹ § 1. Bij ontbinding van de kredietovereenkomst of bij verval van de termijnbepaling wegens de niet-uitvoering door de consument van zijn verbintenissen mag aan de consument geen andere betaling gevraagd worden dan die hieronder vermeld :
  - het verschuldigd blijvende saldo;
  - het bedrag van de vervallen en niet-betaalde totale kosten van het krediet voor de consument;
  - het bedrag van de overeengekomen nalatigheidsintrest berekend op het verschuldigd blijvende saldo;
  - de overeengekomen straffen of schadevergoedingen voor zover ze worden berekend op het verschuldigd blijvende saldo en beperkt worden tot de volgende maximumbedragen :
  - ten hoogste 10 % van de schijf van het verschuldigd blijvende saldo tot 7.500 euro;
  - ten hoogste 5 % van de schijf van het verschuldigd blijvende saldo boven 7.500 euro.
  § 2. Bij eenvoudige betalingsachterstand die geen ontbinding van de overeenkomst noch een verval van de termijnbepaling met zich brengt, mag aan de consument geen andere betaling gevraagd worden dan die hieronder vermeld :
  - het vervallen en niet-betaalde kapitaal;
  - het bedrag van de vervallen en niet-betaalde totale kosten van het krediet voor de consument;
  - het bedrag van de overeengekomen nalatigheidsintrest berekend op het vervallen en niet-betaalde kapitaal;
  - de overeengekomen kosten voor de maanbrieven en de brieven voor ingebrekestelling, a rato van één verzending per maand. Deze kosten bestaan uit een forfaitair maximumbedrag van 7,50 euro, vermeerderd met de op het ogenblik van de verzending geldende portokosten. De Koning kan dat forfaitair bedrag aanpassen aan het indexcijfer van de consumptieprijzen.
  Wanneer de overeenkomst wordt opgezegd, overeenkomstig artikel VII. 98, § 1, of een einde heeft genomen en de consument zijn verplichtingen niet is nagekomen drie maanden [² na het versturen van een aangetekende zending met ingebrekestelling]², mag aan de consument geen andere betaling gevraagd worden dan die hieronder vermeld :
  - het vervallen en niet-betaalde kapitaal;
  - het bedrag van de vervallen en niet-betaalde totale kosten van het krediet voor de consument;
  - het bedrag van de overeengekomen nalatigheidsintrest berekend op het vervallen en niet-betaalde kapitaal;
  - de overeengekomen straffen of schadevergoedingen binnen de grenzen en maximumbedragen bedoeld bij § 1.
  § 3. De overeengekomen nalatigheidsinterestvoet mag niet meer bedragen dan de debetrentevoet laatst toegepast op het betreffende bedrag of de betreffende deeltermijn, verhoogd met een coëfficiënt van hoogstens 10 pct.
  § 4. Elke betaling gevraagd overeenkomstig de §§ 1 en 2 moet omstandig omschreven en verklaard worden in een document dat gratis aan de consument overhandigd wordt.
  Een nieuw document dat de bedragen verschuldigd bij toepassing van §§ 1 en 2 omstandig omschrijft en verklaart, moet ten hoogste drie keer per jaar gratis worden ter beschikking gesteld aan de consument die hierom vraagt.
  De Koning kan bepalen welke vermeldingen dat document moet bevatten en kan een afrekeningsmodel opleggen.
  § 5. Bij ontbinding van de overeenkomst of bij verval van de termijnbepaling mag, in afwijking van artikel 1254 van het Burgerlijk Wetboek, iedere betaling gedaan door de consument, de borg of de steller van een persoonlijke zekerheid, eerst toegerekend worden op het bedrag van de nalatigheidsinteresten of andere straffen en schadevergoedingen nadat het verschuldigd blijvende saldo en de totale kosten van het krediet voor de consument zijn betaald.
  § 6. Verboden is en als niet geschreven wordt beschouwd elk beding dat, ingeval de consument zijn verbintenissen niet uitvoert, straffen of schadevergoedingen oplegt waarin dit boek niet voorziet.]¹
  ----------
  (1)<Ingevoegd bij W 2014-04-19/39, art. 3, 021; Inwerkingtreding : 01-04-2015 (zie KB 2014-04-19/40, art. 2)>
  (2)<W 2016-04-22/01, art. 18, 038; Inwerkingtreding : 01-12-2016>