Een verkeersongeval gebeurt niet altijd op de openbare weg. Het kan ook gebeuren op een bedrijfsterrein, een parking, een werf, een havengebied, een fabriekssite, een logistiek centrum, een afgesloten domein, een laad- en loszone of een terrein waar men alleen met badge of toelating binnen kan.

De vraag is dan of de bijzondere vergoedingsregeling voor de zwakke weggebruiker ook geldt. Die regeling is belangrijk omdat voetgangers, fietsers, passagiers en andere niet-bestuurders bij een ongeval met een motorrijtuig in beginsel een zeer ruime vergoeding kunnen krijgen voor hun lichamelijke schade. De regeling sluit wel de bestuurder van het motorrijtuig zelf uit en geldt niet voor gewone materiële schade, behoudens onder meer kledijschade.

De WAM-wet koppelt deze bescherming aan bepaalde plaatsen. Het gaat niet alleen om de openbare weg. De wet spreekt ook over terreinen die toegankelijk zijn voor het publiek of voor een zeker aantal personen die het recht hebben om er te komen. Die formule is ruimer dan men op het eerste gezicht zou denken. De verzekeringsplicht geldt volgens artikel 2 WAM voor de openbare weg en voor terreinen die toegankelijk zijn voor het publiek of voor een zeker aantal personen die het recht hebben om er te komen.

Niet alleen de openbare weg

Het Hof van Cassatie maakt in het hierna weergegeven arrest duidelijk dat een privaat karakter van een terrein niet volstaat om de regeling uit te sluiten.

Een terrein kan dus privé-eigendom zijn en toch onder de WAM-regeling vallen. Beslissend is niet alleen wie eigenaar is van het terrein, maar vooral wie er op duurzame wijze toegang toe heeft.

Een privaat terrein valt onder de regeling wanneer het blijvend toegankelijk is voor een bepaalde groep personen. Dat kunnen bijvoorbeeld werknemers, klanten, leveranciers, bezoekers, bewoners, huurders, mede-eigenaars, contractanten, chauffeurs, onderhoudsfirma’s of andere vaste gebruikers zijn.

Het gaat dus niet alleen over een havengebied met Alfapass. Het arrest is ruimer bruikbaar voor alle terreinen waar een bepaalde categorie personen op regelmatige en structurele wijze toegang heeft.