Het Hof van Cassatie bevestigde in het hierna weergegeven arrest dat een gerechtelijke opdrachthouder die zelf optreedt zonder advocaat geen rechtsplegingsvergoeding kan krijgen.

Eerder werd reeds aangenomen dat een partij die niet wordt bijgestaan of vertegenwoordigd door een advocaat geen rechtsplegingsvergoeding kan vorderen. In de aangeleverde noot wordt onder meer verwezen naar cassatierechtspraak van 11 maart 2010 en 5 oktober 2016.

Dezelfde redenering werd ook toegepast op de curator van een faillissement. Wanneer een curator niet door een advocaat wordt bijgestaan of vertegenwoordigd, heeft hij geen recht op een rechtsplegingsvergoeding.

Het Grondwettelijk Hof oordeelde eerder dat het verschil tussen een advocaat die als raadsman optreedt en een advocaat die als gerechtelijke mandataris optreedt niet discriminerend is. Een curator, bewindvoerder of sekwester handelt krachtens een gerechtelijk mandaat en niet als advocaat van een cliënt.

In de rechtsleer wordt dezelfde lijn verdedigd voor onder meer schuldbemiddelaars, curatoren van onbeheerde nalatenschappen, voorlopige bewindvoerders en voogden ad hoc. De kern is telkens dezelfde: de gerechtelijke opdrachthouder heeft een eigen rechterlijke opdracht en treedt niet op als advocaat ad litem.

Wel bestaat discussie over de situatie waarin een gerechtelijke opdrachthouder die zelf advocaat is, toch een andere advocaat inschakelt. Sommige auteurs en rechtspraak aanvaarden dat een rechtsplegingsvergoeding dan alleen verantwoord is bij bijzondere omstandigheden, bijvoorbeeld wanneer de zaak een bijzondere deskundigheid vereist. Andere auteurs zijn kritischer en wijzen erop dat artikel 1022 Ger.W. zo’n noodzakelijkheidsvereiste niet uitdrukkelijk bevat en dat een te strenge toetsing kan botsen met de vrije keuze van advocaat.