Het draagkrachtbeginsel bepaalt dat elke belastingplichtige naar zijn vermogen moet bijdragen aan de financiering van de collectieve voorzieningen die door de staat georganiseerd worden.

Het gelijkheidsbeginsel is het belangrijkste principe  waar het draagkrachtbeginsel uit voortkomt. Het gelijkheidsbeginsel heeft  tot doel om tot een gelijkheid van opoffering van inkomen te komen.

Het draagkrachtbeginsel vormt in feite het antwoord op de vraag naar gelijkheid en reikt een oplossing aan voor de vraag hoe men tot een gelijkheid van belastingdruk, van opoffering kan bekomen.

Het draagkrachtbeginsel steunt op de onderlinge solidariteit van de burgers in een land.

Er wordt hiermee een gelijke en rechtvaardige verdeling van de welvaart beoogd. Het spreekt voor zich dat het heffen en verdelen van belastingen hiervoor het ultieme middel zijn.

Vooralsnog wordt als maatstaf van de draagkracht het inkomen van de belastingplichtigen gekozen. Het individu staat hierbij centraal.

Het draagkrachtbeginsel streeft ernaar dat het basisinkomen van elke belastingbetaler zodanig is dat het minimum aan behoeftebevrediging, noodzakelijk voor het levensonderhoud, intact blijft.