In Vlaanderen bestaat er (nog) geen specifiek uitgewerkt wettelijk kader voor tiny houses.

Dit neemt niet weg dat voor kleine huisvestingsbouw nog steeds een omgevingsvergunning en de medewerking van een architect noodzakelijk is.

Zij kunnen enkel voorzien in woongebied en kunnen vergund voor zover  de vergunningsaanvraag voldoet aan de stedenbouwkundige voorschriften die gelden in het gewestplan, het bijzonder plan van aanleg, een ruimtelijk uitvoeringsplan of specifieke verkavelingsvoorschriften.

Concreet zal ook de  aanvraag moeten voldoen aan de goede ruimtelijke ordening en dus zal ook rekening worden gehouden met de functionele inpasbaarheid, de schaal, het ruimtegebruik en de bouwdichtheid, de visueel-vormelijke elementen, gezondheid, gebruiksgenot en veiligheid.

Wanneer een  tiny house  gebruikt wordt of voorzien wordt als een woning zal ook moeten voldaan aan de kwaliteitseisen van de Vlaamse Codex Wonen.

Vaak zal de vergunning geweigerd worden wegens het niet respecteren van de stedenbouwkundige verordeningen inzake minimumoppervlakten. Uitzondering wordt vaak gemaakt voor zorgwoningen

In het Waalse gewest bestaat het begrip «micro-woningen».

Het begrip micro-woning is evenwel een ruimer begrip dan  «tiny house»,

Om  als micro-woning beschouwd te worden, moet er voldaan zijn aan minstens drie van negen niet- cumulatieve voorwaarden:

• demonteerbaar,
• verplaatsbaar,
• beperkt volume,
• klein gewicht,
• beperkte grondinneming,
• zelfbouwwoning,
• zonder verdieping,
• zonder fundering,
• niet aangesloten op nutsleidingen.

Er bestaat geen overeenstemming over de oppervlakte van een tiny house, al lijkt 50 m² wel als maximumoppervlakte te gelden.