Een woning is te klein of te groot voor het gezin wanneer zij niet meer past bij de huidige gezinssamenstelling. In de sociale huur wordt dan gesproken over een onaangepaste woning. Dat is de ruime categorie.

Een bovenmatige woning is een bijzondere vorm van een te grote woning. De term betekent eigenlijk dat de woning duidelijk te ruim is voor het gezin. Het gaat dus niet gewoon om “iets te groot”, maar om een woning met een uitgesproken overschot aan ruimte, met name minstens twee kamers te veel. Daarom is “bovenmatig” inderdaad geen erg duidelijke term in gewone taal. Eenvoudiger gezegd betekent het: een woning die veel te groot is voor het gezin.

Het verschil is belangrijk omdat niet elke te grote woning automatisch als bovenmatig wordt beschouwd. Een woning kan dus wel te groot zijn voor het gezin zonder al onder de strengere regeling van de bovenmatige woning te vallen.