De omzetting van vruchtgebruik is een nuttig maar begrensd instrument. Zij kan een oplossing bieden voor economische blokkeringen of spanningen tussen vruchtgebruiker en blote eigenaar, maar zij is geen automatisme.

De eiser moet duidelijk kiezen welke omzettingswijze hij vraagt. Doet hij dat niet, dan kan de vordering stranden. Zelfs bij een duidelijke keuze behoudt de rechter in veel gevallen een beoordelingsbevoegdheid. Hij moet rekening houden met billijkheid en met de belangen van alle partijen.

Bij het vruchtgebruik van de langstlevende echtgenoot geldt bovendien een bijzondere bescherming voor de gezinswoning. Het vetorecht komt enkel in beeld wanneer het goed bij het openvallen van de nalatenschap werkelijk de gezinswoning van de langstlevende echtgenoot was.

Ten slotte moet omzetting worden onderscheiden van vervallenverklaring. Omzetting vervangt het vruchtgebruik door een andere waarde. Vervallenverklaring beëindigt het vruchtgebruik als sanctie, zonder vergoeding. Beide mechanismen hebben dus een verschillende aard en functie.